آموزشگاه تخصصی ریاضی ویژن
درباره مشکل اوتیسم بچه ها بیشتر بدانید

دانستن اهميت تشخيص زودرس و شروع درمان زودتر در اين اختلال است. هر چقدر درمان ها زودتر آغاز شود؛ تعداد جلسه هاي درماني بيشتر باشد و در روزهاي بيشتري از هفته اين جلسات انجام گيرد. احتمال بيشتري مي رود که پيش آگهي اختلال بهتر شود. درمان ها عمدتا غير دارويي و به صورت کاردرماني و گفتار درماني با روش هاي خاص و مخصوص کودکان در طيف اوتيسم مي باشند. در اين روند درماني روان پزشک کودک و نوجوان بيشتر نقش تشخيص دهنده و هماهنگ کننده تيم درماني را بر عهده دارد. علاوه بر اين هم زمان با بررسي پيشرفت کودک در فرايند درمان، روانپزشک در بررسي و تشخيص علايمي از اختلالات ديگر که امکان دارد هم زمان با اين بيماري وجود داشته باشند و نياز به مداخله و درمان دارند نقش بسزايي ايفا مي کند.

اختلال اوتيستيک در گروهي از اختلالات روان پزشکي کودکان به نام طيف اختلال اوتيسم يا اختلال نافذ رشدي قرار مي گيرد. در گذشته شيوع اين اختلال حدود ۴ در هر ۱۰ هزار تولد گزارش شده بود اما امروزه شيوع آن به ۱۰۰ – ۳۰ مورد در هر ۱۰ هزار تولد مي رسد. به نظر مي رسد اين افزايش به دليل تغيير در دسته بندي هاي تشخيصي و افزايش آگاهي جمعيت عمومي در شناخت اين اختلال باشد. بر خلاف تصور عموم، هنوز ثابت نشده است که تلقيح واکسن هاي سه گانه يا عوامل محيطي مانند سرب يا بيماريهاي ويروسي و استرس مسبب اين افزايش باشند.

علائم باليني در اين طيف از اختلالات در ۳ گروه عمده طبقه بندي مي شوند که با توجه به نوع تشخيص، شدت آنها مي تواند از حداقل تا حداکثر باشد.

علائم در کودکان مبتلا به طيف اوتيسم مي تواند با شدت زياد مانند عدم آگاهي از اطرافيان و محيط پيرامون و عدم تمايل براي برقراري ارتباط باشد. اين علايم در شکل خفيف مي تواند به صورت رفتارهاي اجتماعي نامتناسب و ناهمخوان با شرايط اطراف باشد. در سال اول زندگي ممکن است کودک براي بغل شدن واکنشي نشان ندهد و دستش را براي در آغوش گرفته شدن، بلند نکند، غالبا تماس چشمي اين کودکان نيز کم و محدود است و به افراد يا نگاه نمي کنند يا تنها نگاهي گذرا و کوتاه مي اندازند. در موارد کمتري نيز امکان دارد که به طرز عجيبي به افراد زل بزنند و نگاه خود را از افراد برندارند. غالبا قادر نيستند افراد آشنا را از افراد غريبه تشخيص دهند و واکنش هاي مشابهي به هر ۲ گروه نشان مي دهند.

گاهي روابط اين کودکان با بزرگ تر شدن و افزايش سن بهتر مي شود ولي اين مهارت همواره در مقايسه با همسالان، عقب تر است. آنها يا با کودکان همسن خود ارتباط برقرار نمي کنند يا در صورت نزديک شدن به آنها به دليل آشنا نبودن با روابط قراردادي اجتماعي مانند رعايت نوبت، مشارکت و کنترل خشم، قادر به ادامه دوستي نيستند. آنها غالبا براي ارتباط کودکان کوچک تر يا بزرگ تر از خود را ترجيح مي دهند. کودکان مبتلا به اوتيسم نمي توانند حالت هاي عاطفي ديگران را درک کنند. در نتيجه قادر نيستند واکنش هاي لازم را نشان دهند. مثلا هنگامي که مادرشان غمگين و ناراحت است آنها متوجه حالت او نمي شوند براي همين رفتار خود را کماکان ادامه داده با مادر همدلي نمي کنند. اين امر مي تواند باعث طرد شدن آنها توسط اطرافيان و کودکان همسال و عجيب به نظر رسيدن رفتارشان در اجتماع شود.

اختلال در ارتباط کلامي

يکي از شايع ترين علل مراجعه خانواده اين کودکان به پزشک، به حرف نيفتادن کودک يا عدم پيشرفت تکلم در زماني است که انتظار مي رود. امکان دارد کودک به صداي آدم هاي دور وبر خود هنگام حرف زدن با همديگر يا با او، يا به شنيدن نام خود واکنشي نشان ندهد. اين مساله باعث مي شود والدين به وضعيت شنوايي کودک مشکوک شوند و او را براي سنجش شنوايي نزد پزشک متخصص ببرند. در بيشتر موارد، نتيجه شنوايي سنجي اين کودکان طبيعي است.

عجيب تر اينکه اين کودکان گاهي باوجود اينکه با شنيدن نامشان عکس العملي نشان نمي دهند، واکنش هاي خاصي به صداهاي غيرانساني مانند صداي ساعت يا ماشين ها نشان مي دهند و جذب آنها مي شوند. اگر اين بچه ها به حرف بيفتند، اغلب شيوه صحبتشان با ساير کودکان متفاوت است. امکان دارد کم حرف باشند يا کلمات را تک به تک، بدون ارتباط با موضوعات يا به صورت تکرار کلام سايرين، تن صحبت يکنواخت و با آهنگ صدايي متفاوت از ساير کودکان بيان کنند. در مواردي اين کودکان به صورت برعکس نه تنها کم حرف نيستند بلکه خيلي بيشتر از کودکان هم سن و سال خود حرف مي زنند، اما غالبا اين صحبت ها بدون معنا و نامتناسب با شرايط است و امکان دارد ميزان حرف زدنشان خيلي بيشتر از ميران فهميدن زبان سايرين باشد.

امکان دارد اين کودکان بسيار مودبانه و ادبي صحبت کنند. از علائم شاخص ديگر در آنها استفاده از ضمائير دستوري به صورت نادرست در جملات است، مثلا به جاي اينکه بگويند “آب مي خواهم” مي گويند “بچه آب مي خواهد”. اين مشکلات محدود به ارتباط کلامي آنها نمي شود بلکه در عين حال از اشاره هاي غيرکلامي به صورت مناسب استفاده نمي کنند يا تنها از اشاره هاي محدودي استفاده مي کنند، به همين دليل هماهنگي بين گفتار و رفتار آنها وجود ندارد. در ضمن ،اين کودکان در مهارت هاي تقليدي و شرکت در بازي هاي اجتماعي با کودکان ديگر مانند دالي موشه و قايم باشک مشکل دارند.

 رفتارها، علايق و فعاليت هاي تکراري

کودکان مبتلا به اوتيسم علايق خاص و غيرمعمولي به اشيايي مانند ماشين لباسشويي، پنکه، سنگ يا اشياي براق يا موضوع هاي خاص مثل دايناسورها، رايانه و سفينه ها دارند. گاهي آنها به رفتارهاي تکراري خاصي چسبندگي نشان مي دهند و اصرار خاصي براي انجام آنها دارند. هرگونه تغيير و جدا شدن از اين روتين ها مي تواند برايشان اضطراب آور باشد و باعث قشقرق بازي و عصبانيت آنها شود؛ مثلا ممکن است فقط از يک مسير خاص فاصله بين خانه و مدرسه را طي کنند يا فقط از روي يک قسمت فرش خانه راه بروند. در صورت تغيير مسير او کنترلش را از دست داده و گريه هاي شديد و پرخاشگري نشان مي دهد..

اين کودکان هنگام بروز شرايط هيجاني مانند خوشحالي يا غمگيني، رفتارهاي خاصي نشان مي دهند؛ مانند بال زدن دست ها، دور خود چرخيدن و روي نوک انگشت پا راه رفتن سيستم حسي آنها به طرز عجيب و متفاوتي از سايرين عمل مي کند. آنها واکنش هاي نامتناسبي به محرک ها نشان مي دهند، مثلا ممکن است از صداي چرخ گوشت خوششان بيايد و جذب آن شده احساس ناراحتي نکنند. ولي در يک ميهماني که همهمه و تعداد جمعيت زياد است، دست خود را روي گوششان بگذارند و بخواهند از جمع خارج شوند ، اين واكنش هاي نامتناسب حسي مي تواند در حواس لامسه، بويايي، چشايي يا بينايي آنها هم رخ دهد.

از نظر شيوع اين طيف اختلالات ،در پسران بيشتر از دختران مشاهده مي شود. آنها اغلب با علايم اختلالات ديگري مانند علايم اختلال بيش فعالي کم توجهي، علايم وسواسي اجباري و اختلالات رفتاري همراه مي شود.

مطالب مرتبط :
اوتیسمسلامت کودکانکم حرفی کودکان

  • تکمیل کلیه کادرها الزامی است .
  • مجاز به استفاده از کدهای HTML نمیباشد .
  • حاصل جمع یا تفریق عبارت قرمز رنگ را در کادر کد امنیتی وارد نمایید .
نام *
ایمیل *
پیام *
حداکثر 1000 حرف
 
کد امنیتی *۴۲ - ۴ =
 
VISION