آموزشگاه تخصصی ریاضی ویژن
چند سال زمان لازم است تا به یک ستاره سفر کنیم؟ (روش های نظری و پیشرانش پالس هسته ای)

روش‌های نظری
با استفاده از تکنولوژی‌های موجود، زمان مورد نیاز برای فرستادن فضانوردان و دانشمندان به ماموریت‌های بین ستاره‌ای بسیار طولانی‌تر از آن است که عملی باشد. اگر بخواهیم چنین سفری در طول عمر یک انسان صورت بگیرد، به روش‌های جاه‌طلبانه‌تری احتیاج داریم. چنین روش‌هایی در حال حاضر تماماً نظری هستند.
در حالی که روش‌هایی مانند استفاده از کرم‌چاله یا موتور پرش هنوز کاملاً تخیلی حساب می‌شوند، ایده‌های پیشرفته‌ای هم وجود دارند که ممکن است در آینده عملی شوند.


پیشرانش پالس هسته‌ای


پیشرانش به وسیله‌ی پالس هسته‌ای یک شکل محتمل (از لحاظ نظری) برای سفرهای فضایی است.

مفهوم آن برای اولین بار در سال ۱۹۴۶ توسط استانیسلا اولام، ریاضیدان لهستانی-امریکایی که در پروژه‌ی منهتن بر روی ساخت بمب اتم کار می‌کرد ارائه شد. پروژه‌ی ساخت فضاپیمایی که از این نوع پیشرانش استفاده کند، اوراین نام داشت و در سال ۱۹۵۸ آغاز به کار کرد و در سال ۱۹۶۳ منتفی شد.
پروژه‌ی اوراین قرار بود از پالس ایجاد شده توسط انفجارهای اتمی برای پیشرانش سفینه استفاده کند. به صورت خلاصه، این پروژه شامل یک فضاپیمای بزرگ با محموله‌ی عظیمی از کلاهک‌های اتمی می‌شد که نیروی پیشرانش خود را با استفاده از رهاسازی بمب‌های اتمی پشت سر خودش و سوار شدن بر موج انفجار تامین می‌کرد. بعد از هر انفجار، نیروی آن توسط صفحه‌ای در پشت فضاپیما با نام “هل دهنده” جذب شده و تبدیل به رانش به سمت جلو می‌شد.
هرچند با استانداردهای امروزی چنین طرحی به هیچ وجه ظریف و هوشمندانه نیست، اما بر اساس برخی برآوردها پروژه‌ی اوراین می‌تواند به سرعتی برابر ۵ درصد سرعت نور (برابر با ۵۴ میلیون کیلومتر بر ساعت) دست پیدا کند.
البته این طرح نکات منفی اجتناب ناپذیری نیز داشت. به عنوان نمونه، ساختن سفینه‌ای به آن بزرگی، از لحاظ مالی به شدت گران تمام خواهد شد. فضاپیمای اوراین که قرار بود از بمب هیدروژنی برای پیشرانش خود استفاده کند، بین ۴۰۰ هزار تا ۴ میلیون تن وزن داشت که حداقل سه چهارم این وزن مربوط به بمب‌های اتمی بود (وزن هر کلاهک ۱ تن در نظر گرفته شده بود). با این تفاسیر، بنا به محافظه‌کارانه‌ترین برآوردها در سال ۱۹۶۸، ساخت سفینه‌ی اوراین ۳۶۷ میلیارد دلار هزینه داشت.
اگر تورم را در نظر بگیریم، ساخت سفینه‌ی اوراین امروزه ۲.۵ تریلیون دلار (برابر با دو سوم درآمد سالانه‌ی دولت امریکا) هزینه دارد. بنابراین ساخت چنین سفینه‌ای حتی در سبک‌ترین حالت ممکن هم بسیار گران قیمت خواهد بود. همچنین مشکل تشعشعات و زباله‌های اتمی را هم نباید فراموش کرد. در حقیقت پروژه‌ی اوراین بیشتر به این دلیل و همچنین پیمان منع آزمایش‌های اتمی در سال ۱۹۶۳ خاتمه یافت.

چند سال زمان لازم است تا به یک ستاره سفر کنیم؟ (موتور الکترومغناطیسی (EM))

مطالب مرتبط :
سفر به سیاراتسفر به ستارگانپیشرانش های موجو برای سفر به فضا

  • تکمیل کلیه کادرها الزامی است .
  • مجاز به استفاده از کدهای HTML نمیباشد .
  • حاصل جمع یا تفریق عبارت قرمز رنگ را در کادر کد امنیتی وارد نمایید .
نام *
ایمیل *
پیام *
حداکثر 1000 حرف
 
کد امنیتی *۴۴ - ۶ =
 
VISION